zondag 21 december 2014

Midwinter

Het is midwinter, als we de laatste dag in aanloop naar de winterzonnenwende tenminste zo mogen noemen. Straks - kort na middernacht - zal de baan van de zon weer in ons voordeel veranderen en daardoor zal de heerschappij van de duisternis voorlopig ten einde zijn. Het komende halfjaar zullen de dagen alleen maar 'langer' worden. Een heerlijk vooruitzicht! Om dit te vieren hebben we buiten een groot vuur gemaakt met de bedoeling om dat tot aan het moment van de zonnewende te laten branden.
 

 
Vergeet niet om je keuze voor de post en foto van het jaar kenbaar te maken. Kijk voor meer informatie op Post en foto van het jaar. Alvast bedankt!

zaterdag 20 december 2014

Schaduwspel

Vlak voor de kortste dag van het jaar zijn onze schaduwen tot enorme lengte gegroeid. Op de zeldzame plekken waar de zon ons nog kan bereiken, strekken ze zich over vele tientallen meters uit. Op onderstaande foto - die ik vandaag rond het middaguur maakte - zie je van links naar rechts ondergetekende, Jeanny en Nicôle. Of beter gezegd, de schaduwen van...


Vergeet niet om je keuze voor de post en foto van het jaar kenbaar te maken. Kijk voor meer informatie op Post en foto van het jaar. Alvast bedankt!

vrijdag 19 december 2014

Post en foto van het jaar

We hebben jullie hulp nodig! Toen we na onze wandeling bij het meer Naren - zie de vorige post - door een zonovergoten wit landschap terug naar huis reden, kwam namelijk de gedachte bij ons op dat we wel eens zouden willen weten welke post en welke foto onze lezers het afgelopen jaar het leukst, interessantst en/of mooist vonden. Daarna heeft deze gedachte ons niet meer losgelaten en daarom schrijven we hierbij de verkiezing van de post en foto van het jaar 2014 uit. Waarom hebben we dat niet jaren eerder bedacht?

Maar goed, nu gaat het om het afgelopen jaar, dus neem even rustig de tijd om terug te kijken wat daarin allemaal de revue is gepasseerd. We hopen dat zo veel mogelijk lezers hun stem willen uitbrengen. Er zijn twee afzonderlijke categorieën: post en foto. Je kunt je keuze kenbaar maken als opmerking bij deze post, via onze Facebook pagina of door middel van een e-mail naar een van de e-mailadressen op de pagina Contact van onze website. Geef daarbij de naam en datum van de post en indien nodig een beschrijving van de foto aan. Stemmen kan tot en met zaterdag 27 december, daarna zullen we de uitslag - en onze eigen favorieten - bekend maken. Iedereen bij voorbaat alvast bedankt voor het meedoen!

woensdag 17 december 2014

Twee gezichten

Aan het einde van de ochtend nemen we langer pauze dan gebruikelijk om samen met Jeanny een wandeling bij het meer Naren te maken. De zon schijnt en het is zo'n vijf graden onder nul. Door de straffe wind is de gevoelstemperatuur echter beduidend lager. Wanneer we over de dam lopen, schotelt het meer ons twee gezichten voor. Aan de ene kant van de dam - in de zon en in de luwte - hangen er net boven het wateroppervlak een heleboel fraaie ijsbolletjes in het riet. Aan de andere kant van de dam - in de schaduw en in de wind - krijgt de vorst door de daar veel stevigere golfslag nog geen grip. Er is daar echter wel een bijzonder fraai schuimpatroon te zien. Het is lastig te bepalen wat mooier is...


dinsdag 16 december 2014

Zweedse fakkel

Nu de dagen kil en kort zijn, laten we geen mogelijkheid aan ons voorbij gaan om te genieten van de warmte en het vlammenspel van open vuur. Vandaag halen we daarvoor een Zweedse fakkel tevoorschijn. Dat is een leuk bedenksel waarover we al eerder hebben geschreven, zie de posts Zweedse fakkel maken - 1 en Zweedse fakkel maken - 2 over het maken en de werking van zo'n ding.


Met een Zweedse fakkel kun je een bijna perfecte combinatie van verschillende leuke en nuttige aspecten van open vuur creëeren.


Allereerst een prachtig en sfeervol vlammenspel.


Ook onze hond Jeanny is onder de indruk en kijkt geïnteresseerd toe.


Vervolgens verspreidt de fakkel zodra hij op gang is gekomen een aangename warmte.


Die kunnen we natuurlijk gebruiken om onszelf op temperatuur te houden, maar - dankzij de constructie van de fakkel - ook om op te koken.


Wij gaan vandaag voor koffie en thee. In een mum van tijd geeft een stoompluim uit de tuit van de ketel aan dat het water kookt!


Terwijl we van onze warme drankjes genieten, brandt de fakkel rustig door. Hij is nog zeker twee uur goed voor warmte en mooie plaatjes.


De GSI waterketel is ons ter beschikking gesteld door onze partner in buitenleven Zweden Relax. Hij is - voorzien van percolator - in twee uitvoeringen verkrijgbaar, roestvrijstaal en blauw geëmailleerd.

zondag 14 december 2014

Getroffen

Na een lange dag in de buitenlucht zijn we met de auto onderweg naar huis. Mijn twee baasjes zitten voorin en ik lig achterin heerlijk in mijn mand te doezelen. De warmte van de kachel ligt als een deken over me heen. Wanneer we straks weer thuis zijn, krijg ik lekker te eten en daarna ga ik zo dicht mogelijk bij de houtkachel liggen. Wat kan een hond zich nog meer wensen?

Plotseling hoor ik mijn baasjes praten. Ze hebben het over een auto die ze in de verte midden op de weg zien staan. De auto staat stil en dat vinden mijn baasjes vreemd. Ze vragen zich af wat er aan de hand is. Mijn baasjes minderen vaart, naderen de andere auto en zien dan ineens hoe deze er vol gas vandoor gaat. Dan zien ze half op de weg iets liggen. Een dier, hoor ik ze zeggen. En even later, een hond. Mijn belangstelling is gewekt. Ik ga er even goed voor zitten om alles te kunnen zien. Wanneer onze auto stil staat, begint de hond enthousiast met zijn staart te kwispelen. Maar hij staat niet op en dat is vreemd.


Zodra mijn baasjes uitstappen, komt de hond toch overeind. Hij kan echter amper staan en loopt met zowel een van zijn voor- als een van zijn achterpoten mank. En dan bedoel ik niet een beetje mank zoals ik, maar echt mank. Nadat de hond naar mijn baasje is gestrompeld, zakt hij midden op de weg in elkaar. Hij begint te rillen en voelt - dat hoor ik mijn baasje met een verontruste stem zeggen - ijskoud aan.

 
Terwijl een van mijn baasjes onze auto in de zijweg zet, tilt de andere de hond daarnaartoe en legt deze daar op haar jas neer. Dan inspecteren mijn baasjes de halsband van de hond. Daaraan zit een peil. Het is dus een jachthond, maar op zijn halsband ontbreekt van het telefoonnummer van zijn eigenaar elk spoor. Ik hoor mijn baasjes zich verontwaardigd hardop afvragen hoe iemand zo onnadenkend kan zijn om zijn jachthond hier - vele kilometers van de dichtstbijzijnde bebouwing verwijderd - los te laten zonder deze elementaire voorzorgsmaatregel in acht te nemen. Nu zitten ze hier met een mogelijk aangereden hond zonder dat ze de eigenaar daarvan kunnen waarschuwen.
 
Wat te doen? Mijn baasjes redeneren dat de eigenaar van de hond in elk geval in de buurt moet zijn. En dat die omdat hij op het peil kan zien dat de hond in de buurt van een weg is en zichzelf niet meer verplaatst snel poolshoogte zal komen nemen. Zijn hond zou namelijk wel eens een - in dit afgelegen en verlaten gebied niet ondenkbeeldig - probleem met wolven kunnen hebben of aangereden kunnen zijn. Maar nee, ruim een half uur later is er nog niemand opgedoken om zich over de hond te ontfermen.
 
Maar dan - net als een van mijn baasjes op het punt staat om de politie te bellen - horen we vanuit de zijweg het geluid van een auto. Zou de eigenaar van de hond er dan toch misschien aankomen? Nee, het is een oudere man die vlak voordat de meren echt zullen dichtvriezen nog een laatste keer is wezen vissen. Hij herkent de hond echter wel. Die is volgens hem van een politieagent(!) die net als hij in een dorp 15 kilometer verderop woont. De man pakt zijn mobieltje en begint te bellen. Uit flarden van het gesprek dat volgt, wordt het volgende duidelijk. Nee, de politieagent was zelf niet aan het jagen geweest. Hij had zijn hond aan iemand anders uitgeleend. Die was de hond 'kwijtgeraakt' en vervolgens naar huis gegaan. Ze waren ervan uitgegaan dat het allemaal wel goed zou komen. Nou, de hond was terecht. Prima toch?
 
Het einde van het liedje is dat de oudere man de hond achter in zijn auto legt om hem mee naar 'huis' te nemen. En ook wij zetten onze thuisreis voort. Terwijl ik weer langzaam begin in te dommelen, hoor ik mijn baasjes zichzelf nog meerdere malen afvragen hoe mensen toch zo onverantwoord en onbetrokken met hun dieren kunnen omgaan. En ik, ik besef maar weer eens al te goed hoe ik het met míjn baasjes heb getroffen.

zaterdag 13 december 2014

Bestelgemak

De afgelopen tijd hebben we via de mail en reacties op onze posts weer enkele vragen over het bestellen van onze twee meest recente boeken Berichten uit Zweden 2007 en Berichten uit Zweden 2008 gehad. Sommige mensen vinden het lastig om deze via de Duitse webwinkel van Amazon te moeten bestellen en daar hebben we alle begrip voor. We vinden dat zelf namelijk ook niet ideaal, maar kunnen daar op korte termijn helaas niets aan veranderen. Op de iets langere termijn kan de recente komst van Amazon - met voorlopig alleen e-boeken - naar Nederland wellicht uitkomst bieden en daarnaast 'studeren' we ook nog op een andere oplossing.

Op dit moment zijn er drie mogelijkheden om bovenstaande boeken te kopen. Allereerst door deze zelf via de links op onze website bij Amazon in Duitsland te bestellen. Vervolgens kun je als dat je om wat voor reden dan ook niet past, gebruik maken van onze bestelservice waarbij je rechtstreeks aan ons betaalt en wij er voor zorgen je het/de boek(en) krijgt thuisbezorgd. Ga je voor het optimale bestelgemak? Stuur dan een e-mail naar een van de twee e-mailadressen die op de pagina Contact van onze website staan. We zullen dan zo snel mogelijk een e-mail met nadere informatie en betaalinstructies sturen. Wil je het/de boek(en) nog voor de kerst in huis hebben? Dan is het nu de hoogste tijd om te bestellen! Ten slotte is het - al is dat voor de meesten wellicht wat ver rijden - ook mogelijk om de boeken bij ons in Zweden te kopen, neem als je dat van plan bent echter wel eerst even contact met ons op om te checken of we thuis zijn en boeken op voorraad hebben.

vrijdag 12 december 2014

Op grote voet

Ondanks het feit dat het nog steeds - of is het alweer? - schemert wanneer we tegen het middaguur een wandeling maken, zie ik ze meteen. Voetafdrukken van een verre verwant. Ze lijken op die van mij, maar zijn vele maten groter. Terwijl mijn baasje ter vergelijking haar hand naast één van de afdrukken legt, ga ik zitten en kijk ik rustig toe.


Ja, het dier dat deze afdrukken heeft achtergelaten, leeft letterlijk op grote voet.

 
En kijk eens naar de paslengte, zelfs in mijn jonge jaren kwam ik hierbij nooit in de buurt. Deze dame of heer kan met groot gemak enorme afstanden afleggen!

woensdag 10 december 2014

Boven de sneeuwgrens

De weergoden blijven ons wat zon betreft niet bepaald verwennen. Op enkele zeldzame momenten na is een dik grijs wolkendek alles wat we de afgelopen weken aan de hemel te zien hebben gekregen. Toen er voor afgelopen woensdag eindelijk weer eens een onbewolkte dag werd voorspeld, hoefde ik dan ook niet lang na te denken. Ruim voor zonsopgang zat ik al in de auto, onderweg naar het noorden waar ik al enige tijd van plan was om een bescheiden berg te beklimmen. Rond half tien parkeerde ik de auto om de rest van de weg naar de voet van de berg te voet af te leggen. Het was toen nog niet helder, het zicht op de hemel - en de berg - werd geblokkeerd door een voor het oog ondoordringbare witte nevel.


Het was een paar graden onder nul en er stond een straffe wind. Ik was dus best blij toen ik me even bij een waarschijnlijk door een jager achtergelaten vuurtje kon opwarmen. Heel in de verte leek de wind trouwens piepkleine blauwe gaatjes in de witte nevel te blazen. 


Naarmate de beklimming vorderde, trok de nevel steeds verder op. En toen ik in de buurt van de top kwam, begon ook de hoger hangende bewolking te breken. Plotseling kon ik in het oosten een groot meer zien liggen.


Het uitzicht vanaf de top. In het noordwesten een paar grote meren met daarachter enkele mooie witbesneeuwde toppen.


In het noordoosten was het wat minder. Daar deden tekenen van menselijke activiteit het gevoel van ongereptheid meteen weer verdwijnen.

 
Na ook de tweede top van de berg te hebben beklommen, begon ik aan de afdaling. Ongeveer halverwege kwam ik bij een schuilhut waar ik even pauzeerde om iets te eten en te drinken.


De zon scheen net onder het afdak door, dus zat ik lekker warm.


Daarna zette ik de afdaling voort. Mijn eindbestemming was het meer dat je op onderstaande foto - in het midden - in de verte ziet liggen.


Terug bij de auto en weer onder de sneeuwgrens.


Terwijl de zon alweer onder de horizon was verdwenen, reed ik terug naar huis. Langzaam op temperatuur komend en dankbaar dat ik van deze prachtige zonnige dag in de buitenlucht had mogen genieten.

zondag 7 december 2014

Kersttrol maken

Op veler verzoek hierbij de uitleg hoe je de kerstmannetjes - of kersttrollen zoals wij ze noemen - die onlangs op onze blog te zien waren zelf kunt maken. Om te beginnen heb je een stevig blok hout nodig. Rond of vierkant, dat maakt niet uit, zolang het maar stevig rechtop blijft staan.


Plaats een flink aantal sparrentakken - of coniferentakken - rondom het hout en zorg dat de onderkanten daarvan iets uitlopen over de oppervlakte waarop je werkt. De uiteinden die aan de bovenkant uitsteken, knip je er later nog af.


Zo, het stuk hout is nu helemaal ingepakt en het is tijd om de takken vast te zetten met een stuk ijzerdraad.


Stevig vastsnoeren, zodat de takken niet loslaten!


De aan de bovenkant uitstekende takken knip je nu netjes op gelijke hoogte af. Laat de uiteinden iets boven het hout eindigen, deze geven later wat stevigheid in de muts!


De takken zijn nu afgeknipt én vastgesnoerd.


De hoogste tijd om de neus aan te brengen.


Om dit op de juiste hoogte te doen, kun je het beste eerst de muts over de takken plaatsen. Zorg dat je het ijzerdraad netjes onder de randen wegstopt. Ik heb voor de foto even de muts van een eerder gemaakte trol geleend, later leg ik je uit hoe je eenvoudig zo'n muts kunt maken.


Voor de neus kun je verschillende voorwerpen gebruiken. Ik heb onder andere trollenneuzen van aardappels en dennenappels gezien. Je zou ook kunnen denken aan appels of sinaasappels. Maar aangezien de vogels in onze tuin hebben bewezen dat ze van fruit houden, heb ik gekozen voor een minder aantrekkelijke variant.


Zet de neus vast met ijzerdraad, vlak onder de muts.


Nu nog even een muts maken. Ik heb een lapje rode stof uitgezocht dat mooi rond het 'hoofd' van de trol past. Met naald en draad heb ik de stof met wat snelle steken aan elkaar vastgenaaid. De bovenkant laat ik open.


Als je het echt netjes wilt doen, dan kun je de muts ook aan de bovenzijde dichtnaaien. Wie in het bezit is van een naaimachine kan het vast nóg veel netter doen!


Ik maak de bovenkant echter eenvoudig dicht met wat ijzerdraad en bind er vervolgens een mooi sierlintje omheen.


Dat zet ik vast met een lijmpistool, zodat je het ijzerdraad niet meer ziet. De muts is daarmee gereed en ziedaar, je kersttrol is klaar!