zaterdag 6 februari 2016

Vreemde vogel

Eind december viel de eerste sneeuw en meteen daarna doken er enkele reetjes in het bos achter ons huis op. Moeiteloos wisten ze de plek te vinden waar we ze sinds we hier wonen met wat extra steunvoer door de voor hen lastigste periode van de winter heen helpen. Dit keer verscheen er echter ook een andere gast aan het buffet. Het was een vogel die we vanuit de verte op basis van vorm en formaat in eerste instantie niet in winterse omstandigheden konden plaatsen. Achteraf was dat niet zo vreemd. Want toen we de vogel in kwestie enkele dagen later wat beter konden benaderen, bleek het een kramsvogel te zijn en dat is een vogelsoort die we hier in de winter nog nooit hebben gezien.
 
Al snel had de kramsvogel de voerbak in bezit genomen. Zodra die was bijgevuld, viste hij er eerst zelf alles wat van zijn gading was uit alvorens de reetjes bij het voer te laten. En als de reetjes dan uiteindelijk stonden te eten, deed hij verwoede pogingen om ze weg te jagen. Het was een genot om naar te kijken. Aan de ene kant was er de stoere kramsvogel die middels duikvluchten en uitvallen vanaf de grond zijn best deed om zijn viervoetige concurrenten weg te jagen en aan de andere kant waren er de reetjes die overduidelijk niet wisten hoe ze met die vreemde vogel moesten omgaan. En als de voerbak dan uiteindelijk leeg was, nam de kramsvogel deze weer in bezit. In de linkerhoek ervan zat hij rustig te wachten tot we na verloop van tijd weer iets nieuws te eten kwamen brengen. Alleen tijdens de nacht verdween hij naar een voor ons onbekende plek om te slapen.
 
Naast een hoop plezier zorgde de kramsvogel bij ons ook voor gevoelens van zorg. Voor zover we weten is deze vogel namelijk niet goed bestand tegen extreme kou en kan hij als er sneeuw ligt ook geen voedsel meer vergaren. Het is niet voor niets dat we hier 's winters nog nooit zo'n vogel hebben gezien. Toch wist hij de eerste periode van strenge vorst goed door te komen. Schijnbaar onaangedaan zette hij zijn spel - want dat was het inmiddels geworden - met de reetjes voort. Zou de kramsvogel dan toch beter tegen de kou bestand zijn dan we dachten?
 
Maar nee, na de eerste gemeen koude nacht van de tweede periode van strenge vorst dook hij 's ochtend niet meer bij de voerbak op. Aan de kou bezweken? Door een roofdier gepakt? Of toch uitgeweken naar warmer oorden? We hopen natuurlijk op het laatste, maar moeten toch voor een van de andere mogelijkheden vrezen. De natuur is uitzondelijk mooi, maar tegelijkertijd ook bikkelhard. Tijdens de tweede periode van strenge vorst is ook het aantal andere vogels rond ons erf stevig geslonken...

vrijdag 5 februari 2016

Gevleugelde vrienden

Deze winter is het aantal vogels dat rondom ons erf overwintert veel kleiner dan normaal. We weten niet met zekerheid waarom, maar misschien zijn de extreem koude lente van vorig jaar en/of een grote roofdierdruk daar de oorzaak van. Hoe het ook zij, de hoeveelheid gevleugelde vrienden om ons heen is klein en dat vertaalt zich ook in het aantal kilo's vogelvoer dat er tot nu toe doorheen is gegaan. Dat is namelijk in geen van onze voorgaande winters in Zweden zo laag geweest als nu. Op drie Vlaamse gaaien na zijn het vooral kleine vogels zoals mezen die ons gezelschap houden. Tot drie dagen geleden dan, want toen streek er een grote groep pestvogels op ons erf neer. Ze vielen direct op door hun iets grotere formaat, opvallende gezichtsmasker, parmantige kuif alsmede felle kleuren op vleugels en staart. Het bezoek van deze mooie vogels - die tot nu toe elke dag zijn teruggekomen - is opmerkelijk, want normaal gesproken zien we de eerste pestvogels niet voordat ze in maart vanuit het zuiden van Zweden weer langzaam naar het Hoge Noorden beginnen te trekken.

vrijdag 29 januari 2016

Lopen als een pinguïn

Nu het door de dooi op veel plaatsen spiegelglad is geworden, verschijnen er in de media weer allerlei berichten over hoe je je zonder uit te glijden over ijs en andere gladde oppervlakken kunt voortbewegen. Loop als een pinguïn, dat is het geheim! Als je - net als een pinguïn - het zwaartepunt van je lichaam boven je voorste voet houdt, dan is het risico op een pijnlijke valpartij het kleinst. Sommige berichten raden je daarbij ook aan om je voeten iets naar buiten te laten wijzen en je armen iets van je lichaam af te houden, dit alles om een nog stabielere gang te krijgen. Door dat laatste ontwikkel je een loopje dat er enigszins eigenaardig uitziet. Maar ja, als het nu helpt? Onze ervaring is dat de eerste tip - het zwaartepunt van je lichaam boven je voorste voet houden - inderdaad enorm helpt. Is er onder onze lezers misschien iemand die ook de tweede tip wel eens heeft geprobeerd en daar iets zinnigs over kan zeggen?

Afbeelding: farmersalmanac.com

woensdag 27 januari 2016

Superdooi!

Gisteren sloeg het weer helemaal om. Koning Winter pakte zijn biezen en nadat de greep van zijn ijzige vingers was verdwenen, liep de temperatuur meteen op tot een dikke 70 graden. Als we onze thermometer mochten geloven tenminste, maar dat deden we natuurlijk niet. Wel verbaasden we ons over de timing, want waarom ging het ding nu net op het moment van deze weersomslag stuk? En stuk is hij zeker, ook na het verwisselen van de batterij blijft de thermometer namelijk meer dan tropische buitentemperaturen aangeven in plaats van de 5 graden boven nul die het naar onze beste inschatting is.


Vervolgens ging het ook nog eens lauw water regenen met als gevolg dat de sprookjesachtig mooie witte wereld inmiddels al bijna helemaal verdwenen is. Wat overblijft is een veel somberder uitzicht en overal spiegelglad ijs en modderpoelen op grond. Plus de vraag of de plotselinge retraite van Koning Winter min of meer defintief is of dat hij toch nog terug gaat komen...
 

zondag 24 januari 2016

Winterwandeling

Na twee weken strenge vorst is er voor vandaag milder weer voorspeld. Met een temperatuur van rond de min vijf en af en toe wat zon zal het buiten aangenaam toeven zijn. Rond de klok van negen uur zijn we dan ook al op pad voor een wandeling die de hele dag zal duren. Vooralsnog is het zwaar bewolkt en is er slechts heel af en toe een stukje blauwe lucht te zien.


Twee uur later is het weer nog niet veel verbeterd. Het is weliswaar niet koud, maar door de bewolking en mist is er geen sprankje zon te zien.


Tegen het middaguur slaagt de zon er dan toch in om door de bewolking heen te breken. Om ons heen is er meteen veel meer kleur te zien.


Na een klimpartij over een heuvel vinden we aan de rand van een moeras een mooi plekje waar we enigszins in de zon van een welverdiende lunch kunnen genieten. We schrapen de sneeuw weg met de bedoeling om een klein vuurtje te maken.


Even later brandt het al...


...en kunnen we de door ons meegebrachte broodjes en worstjes roosteren.


Wanneer de zon - die nog steeds erg laag staat - achter de bomen verdwijnt, breken we op om onze wandeling voort te zetten. We gaan op weg terug naar de plek waar we vanochtend vroeg onze auto hebben achtergelaten. Eerst een stuk over een dichtgesneeuwde weg en daarna door het bos waar we meer dan een uur lang door de kniediepe sneeuw heen waden.


Vlak voor ons einddoel moeten we nog over een flinke heuvel heen. Daar maken we de laatste foto van de dag. In de verte zien we het laatste licht van de inmiddels achter de horizon verdwenen zon. Wanneer we ten slotte bij de auto aankomen is het alweer nagenoeg donker.

donderdag 14 januari 2016

Sun dogs!

De temperatuur heeft een vrije val richting de min 25 gemaakt en daardoor is buiten zijn wederom een kwestie van in beweging blijven of bevriezen. De kou weerhoudt mij er echter niet van om zoals gebruikelijk midden op de dag een lange wandeling te maken. Volgens het laagjes-principe op de omstandigheden gekleed, stap ik door de op sommige plaatsen inmiddels kniediepe sneeuw en regel ik mijn temperatuur door middel van het tempo waarin ik loop. Ik heb het geen moment koud, alleen wordt mijn neus na ongeveer een uur ineens vreemd gevoelloos en moet ik dan even flink wrijven om er weer 'leven' in te krijgen. Wanneer ik op de weg terug naar huis uit het bos een open vlakte op stap, krijg ik het mooiste plaatje van de wandeling voorgeschoteld: sun dogs!

dinsdag 12 januari 2016

Sneeuwruimen!

De ijzige kou is alweer enkele dagen verdwenen. In plaats daarvan vriest het licht tot matig en worden we voortdurend op sneeuwbuien getrakteerd. De afgelopen dagen zijn we dan ook flink wat uurtjes bezig geweest met een van onze meest onontkoombare winteractiviteiten: sneeuwruimen!

 
Het is niet onze meest favoriete winteractiviteit, maar gelukkig vergoedt het plaatje van onze mooie woonplek midden in het bos veel. 
 

Zo te zien zit uitrusten op onze favoriete bank er voorlopig niet in...

dinsdag 5 januari 2016

Mooi, maar koud...

Het ziet er naar uit dat we een mooie, maar koude dag tegemoet gaan morgen...

vrijdag 1 januari 2016

Nieuwjaarswens

We wensen al onze lezers een voorspoedig en gezond 2016 toe!
 
Vanuit het Hoge Noorden,
Nicôle & Ben

dinsdag 29 december 2015

Koek en zopie

Juist wanneer Ben hout gaat halen voor de kachel, klinkt er een hoop getoeter vanaf de weg waaraan we wonen. Door de duisternis en bomen heen ziet hij het schijnsel van de koplampen van een stilstaande auto. Ben besluit een kijkje te nemen en treft langs de kant van de weg een Nederlands echtpaar, dat de band én velg van hun voertuig kapot heeft gereden. Ze blijken een vakantiehuis in het 'nabij' gelegen dorp Tyngsjö te bezitten, en hebben hun eveneens  Nederlandse buurman gebeld om hen op te pikken. Die is zojuist, enthousiast toeterend, gearriveerd. Ook de verzekering is inmiddels ingelicht, en een auto-ambulance is onderweg. Maar ja, in Zweden zijn de afstanden die zo'n wegsleepbedrijf moet afleggen een stuk groter dan in Nederland, en derhalve staan de pechvogels al bijna twee uur te wachten op hulp. Het is dus de hoogste tijd om een kopje koffie voor ze te maken, want een beetje warmte in de vrieskou kan geen kwaad.


Gelukkig duurt het daarna niet lang meer, voordat de sleepwagen arriveert. Een goedgemutste chauffeur zorgt ervoor dat de onbruikbare Lexus wordt opgeladen...


...en brengt de auto naar Hagfors, waar de bandenspecialist het karwei verder mag klaren. We zwaaien onze nieuwe kennissen uit, die ons hartelijk uitnodigen om ook eens bij hen op de koffie te komen als het zo uitkomt. We zullen zien. Hopelijk hoeven wij daar ook niet eerst autopech voor te krijgen!