zaterdag 14 januari 2012

Wat een boer niet kent...

Van onze Nederlandse vakantie'buren' Rob en Marjo kregen we een leuk vogelvoerhuis. Het was een zelfgemaakt huisje waarin je een pot pindakaas kunt leggen, zodat de vogels een lekkere en calorierijke traktatie kunnen genieten. Enthousiast over het idee toog ik meteen naar Hagfors om een pot pindakaas te scoren. Ook voor Ben nam ik een potje mee, het was namelijk al even geleden dat hij dit bruine goedje op zijn boterham mocht smeren.

Het huisje werd aan een boom gehangen die vanuit het raam goed zichtbaar is. Uiteraard waren we heel benieuwd hoe lang het zou duren voor de vogels de nieuwe lekkernij zouden ontdekken! Twee dagen later kwamen we tot de conclusie dat de Zweedse vogels duidelijk niet met pindakaas zijn opgegroeid. De bekende slogan van Calvé slaat in elk geval niet op ónze tuinvriendjes.

Om de vogels toch richting het nieuwe voerhuis te lokken hing ik er een vetbol aan op. Inmiddels is de vetbol gevonden, en rond het huisje is het dringen geblazen. De pot pindakaas is echter nog steeds onaangeroerd. Het lijkt er helaas op dat op de Zweedse vogeltjes een andere slogan van toepassing is: Wat een boer niet kent, dat (vr)eet hij niet. Misschien moet ik Ben maar naast het huisje zetten met zijn broodje pindakaas. Zien eten doet immers eten!

7 opmerkingen:

  1. Als je nu eens eens wat pitten e.d. in de pindakaas drukt en wat pindakaas op de vetbol smeert...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hallo Ben en Nicole,
    De afgelopen weken met veel plezier jullie boeken gelezen.
    Wat betreft de pot pindakaas: ik heb begrepen dat hier inderdaad echte pinda's in moeten zitten. Je kunt zoals in de vorige reactie staat, zelf de pinda's er induwen, of de volgende keer een pot kopen met hele stukjes pinda's erin.
    Veel succes!
    Vriendelijke groeten, Ina Stegeman

    BeantwoordenVerwijderen
  3. 't is in ieder geval een schattig huisje, en inderdaad, misschien kun je ze wel lekker maken :)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hallo Nicole, Ben en Jeanny,

    Ik volg jullie blog al meer dan twee jaar en ik geniet van jullie avonturen, de prachtige foto's, de weetjes. Erg leuk dat jullie weer iets nieuws opgepakt hebben door te verhuizen. Dankzij jullie ook het indrukwekkende boek van Anders Olson gelezen. In mijn binnepatio in Amsterdam zijn er dit jaar weinig pimpelmeesjes. Wel de trouwe merels. Misschien moet ik ook maar eens een potje Calvé ophangen. Hier werkt het vanwege de naamsbekendheid misschien wel! Even uittesten. Hartelijke groet!
    Ingrid

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik wou maar dat ik kon vliegen! Heerlijk! Eigenlijk vind ik ze ondankbaar!

    Ik ben onderweg, en met een kleine rust pauze in Denemarken, moet het wel lukken.

    Dus als er opeens een grote VREEMDE vogel aan komt waaien, NIET SCHIETEN, dat ben ikke kom pindakaas snoepen...

    Realiseer mij opeens dat ik dat wel heel erg ga missen. Mijn dieet is eigenlijk op brood bijna altijd pindakaas... wat anders dan chocopasta... Toch Ben. :-)

    DickieDick

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Blijf hoop houden. Bij ons heeft het zeker een week geduurd voordat de vogels eraan begonnen. Nu moet ik er elke week een nieuwe pot in doen. En zijn er soms gevechten wie er het eerst in mag....
    Ik heb een houder voor de pindakaas gekocht bij de Dobey dierenwinkel in Nederland. Niet zo'n mooie als die van jullie natuurlijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik heb inmiddels zonnepitten in de pot gedrukt, maar nog steeds geen liefhebbers. In Zweden is 'pindakaas met stukjes noot' niet te krijgen zover ik weet. Ach, zoals Fioon al schrijft: het is een leuk huisje en wie weet hebben de Zweedse vogels gewoon iets meer tijd nodig om te wennen aan deze lekkernij :-)

    BeantwoordenVerwijderen

Bedankt voor het lezen van onze blog.

Je kunt hier een reactie achterlaten. Alles reacties zullen worden gelezen en, indien nodig, beantwoord. We stellen het op prijs als je je naam achterlaat, per slot van rekening zijn ook wij niet 'anoniem'. Reclame en off-topic reacties zullen niet worden geplaatst. Gebruik voor persoonlijke berichten het e-mailadres op de contactpagina.

Je reactie verschijnt niet direct op de blog. Deze wordt pas geplaatst nadat wij deze hebben gelezen.

Nogmaals bedankt en... vergeet niet van elke dag te genieten!